Πλειάδειοι, Morgellons και DNA-12. Η Γαλαξιακή απάτη

Όσο περνάει ο καιρός και αυξάνονται τα άρθρα και οι αναρτήσεις που ανεβάζω, θα έχετε καταλάβει ότι ο μόνος τρόπος να μπορείς να αντιληφθείς την μεγάλη εικόνα, είναι να αρχίσεις να συνδέεις πληροφορίες τις οποίες μέχρι πρότινος θεωρούσες εντελώς ασύνδετες… Αυτό φυσικά το λέω από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησα αυτή την προσπάθεια, αλλά για να το κάνεις αυτό, θα πρέπει να βάλεις αυτές τις πληροφορίες δίπλα-δίπλα ώστε να τις δεις με την ίδια ένταση, ίδια κριτική ματιά και να τις εξετάσεις ως δεδομένα πάνω στο ίδιο θέμα που μελετάς… έτσι ώστε να μπορείς να τις αξιολογήσεις σαν παραμέτρους του. Τότε, θα αρχίσεις να αντιλαμβάνεσαι, ότι ο λόγος που αδυνατούσες να το κάνεις αυτό προηγουμένως, ήταν διότι κάποιοι σε είχαν οδηγήσει προς μια κατεύθυνση με τέτοια ένταση, που σου ήταν αδύνατον ακόμη και να διανοηθείς να ψάξεις προς κάποιο άλλο σημείο… Αν πιάσει όμως κάποιος να αναλύσει όλες τις δραστηριότητες των υπευθύνων αμφοτέρων των Εργατών του Φωτός και της «Γαλαξιακής Ομοσπονδίας» τις δύο προηγούμενες δεκαετίες, είμαι σίγουρος πως θα καταλήξει να δημιουργήσει ένα ογκώδη φάκελο με τόσα στοιχεία μέσα, που θα είναι ικανός να στείλει στο «σκαμνί» πολλούς από αυτούς τους πάλε ποτέ «καθοδηγητές» που πέρασαν τόσο από τη διεθνή σκηνή όσο και από τη δική μας εδώ στην Ελλάδα…

Και για να σας αρχίσω να εξηγώ τι θα μπορούσε να είναι τόσο σοβαρό ώστε να ασχοληθεί μαζί τους η δικαιοσύνη, θα πρέπει να σας θυμίσω την υπόθεση με την αύξηση των ελίκων του DNA μας από δύο σε δώδεκα… Το θυμάστε; Είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι από τους αναγνώστες θυμούνται όλη αυτή την ιστορία με την ανάπτυξη της πνευματικότητας του ανθρώπου μέσα από το DNA του σώματός του… Όπως επίσης οι περισσότεροι από εσάς, γνωρίζουν την ιστορία με τους αεροψεκασμούς… Αυτό όμως που έχω την αίσθηση ότι αδυνατείτε να γνωρίζετε είναι η σύνδεση αυτών των δύο δεδομένων…

Γαλαξιακή Ομοσπονδία της Εωσφορικής Θρησκείας

Σε κάποιους θα φανεί απίστευτο πως στην Ελλάδα υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι η λύση στα προβλήματα τους θα έρθει με την ανάληψη στην 5η διάσταση.  Θα μου πείς άλλοι πιστεύουν στην τρικομματική (δικομματική) στον τσυριζα, στην νέα αυγή και στην χρυσή δημοκρατία.  Πρόσθεσε τώρα ότι στο τέλος Ιουνίου 2013 είχαν τριήμερο συνέδριο στο ΟΑΚΑ οι μάρτυρες του Ιεχωβά και βγάλε τα συμπεράσματά σου για το τι μπορεί να συμβαίνει. "Πούστηδες και παλικάρια γίναμε μαλλιά κουβάρια".   Το σύγχρονο πεδίο μάχης το οποίο βρίσκετε στο μυαλό του καθένα από εμάς πρέπει να είναι οχυρωμένο .... γι' αυτό να "ψάχνεστε" και να αμφισβητείτε. Είναι μια περίοδος πολύ αποκαλυπτική αλλά κρύβει και μεγάλες παγίδες.  

αδαής

Οι περισσότεροι από τους αναγνώστες εδώ του blog αλλά και τους φίλους και επισκέπτες των σελίδων στο fb, θα γνωρίζουν ότι τα τελευταία χρόνια, τόσο στο εξωτερικό όσο και στην Ελλάδα, υπάρχει μια γενικότερη κίνηση κάποιων ομάδων οι οποίοι αυτοαποκαλούνται μέλη της «Γαλαξιακής Ομοσπονδίας»… Μάλιστα αρκετά από αυτά έχουν δημιουργήσει υποομάδες ατόμων που «θέλουν» να προέρχονται από την Ανδρομέδα, το Σείριο, τις πλειάδες, τη Λύρα καθώς και άλλους αστερισμούς του Γαλαξία μας… Μέσα σε αυτούς τους πληθυσμούς εξωγήινων –κατά τα λεγόμενά τους-, υπάρχουν φυσικά και οντότητες ερπετοειδών ή και άλλων τερατόμορφων οι οποίοι, άλλοι προκαλούν φόβο και άλλοι ανάγκη για έξωθεν σωτηρία της ανθρωπότητας…

Μάλιστα, τις τελευταίες ημέρες, που συζητάμε για την αναχώρησή μου, έχει κυκλοφορήσει ένα νέο το οποίο μου κοινοποιήθηκε και μένα, ότι δήθεν έχω λάβει ένα τελεσίγραφο από τη διοίκηση αυτής της Γαλαξιακής Ομοσπονδίας να εγκαταλείψω λέει τη Γη… Νέο που τελικά έρχεται να μου θυμίσει τη γνωστή ρήση ότι «η ανοησία είναι ανίκητη»… Είναι τελικά; Ίσως μόνο η ανοησία όμως αγαπητοί αναγνώστες… Κανένας άλλος… Μονάχα οι ανόητοι δηλαδή θα μείνουν για να επιμένουν και να περιμένουν τους διασώστες τους από το διάστημα… Διότι όλοι οι άλλοι, έχουν ήδη αρχίσει να αντιλαμβάνονται την παγίδα και την αλήθεια πίσω από όλες αυτές τις κινήσεις… Με την ευκαιρία όμως αυτού του μηνύματος που έλαβα, θα ήθελα να πούμε μερικά πράγματα για την οργάνωση αυτή του «διαστήματος».

Και πρώτα από όλα ας περιγράψουμε το σήμα τους… Το σήμα λοιπόν είναι αυτό που βλέπετε δεξιά… Αποτελείται από το άστρο του Δαυίδ που μπορείτε να διακρίνετε με κίτρινο χρώμα περιμετρικά -σύμβολο όπως γνωρίζετε της Ιουδαϊκής θρησκείας-, το σταυρό στο κέντρο -σύμβολο της Χριστιανικής θρησκείας- και τη διπλή φάση της Σελήνης δεξιά και αριστερά -σύμβολα της Μουσουλμανικής και της Ινδουιστικής θρησκείας αντίστοιχα-… Το σήμα και σύμβολο δηλαδή της Γαλαξιακής Ομοσπονδίας όλων των φυλών του διαστήματος, έχει σαν σήμα –εντελώς τυχαία- τα επί μέρους σήματα των τεσσάρων μεγαλύτερων θρησκειών του πλανήτη Γη… Φυσικά θα μου πείτε… Πως και μου κάνει εντύπωση… Ο Χριστιανισμός είναι εχθρός μόνο των Ολυμπίων και μερικών ΕΛλήνων… Όλα τα άλλα όντα στο διάστημα τον αποδέχονται ισότιμα μαζί με τους Εβραίους, τους Ινδούς και τους Μουσουλμάνους… Φυσικά… Γελάτε διότι αγνοείτε τα τεμένη και τις συναγωγές στην Ανδρομέδα και τις Πλειάδες… Δεν γελάτε; Πως έγινε αυτό; Μήπως κλαίτε; Για ποιο πράγμα όμως; Α για την ανοησία των ανθρώπων και ειδικότερα του λαού μας ε; Ναι σε αυτό θα συμφωνήσω… Θα συμφωνήσω για την ανοησία αλλά αρνούμαι να κλάψω ή να γελάσω…

Κι αυτό διότι είναι αδύνατον να είμαι το μοναδικό άτομο στη Γη, το οποίο αντικρίζοντας αυτό το σήμα μπορεί να αντιληφθεί ότι κάτι τρέχει εδώ. Κι αυτό που σας λέω το έχω δοκιμάσει και διασταυρώσει σε αρκετούς ανθρώπους επανειλημμένως… Τι έκανα δηλαδή… Πήρα αυτό το σήμα και το παρουσίασα σε άτομα που ήταν άσχετα με την όλη αυτή κίνηση των εργατών του φωτός, των αναληφθέντων δασκάλων και των αγγελικών θεραπειών. Και τους ρώτησα να μου πουν σε ποιόν οργανισμό θα μπορούσε να ήταν σήμα…

Καλὰ τὰ λέει ὁ Σπανουδάκης, ἀλλά…

Διάβασα τὰ ὅσα ἔγραψε ὁ Σπανουδάκης καὶ τὸν ἐθαύμασα ἀκόμη μίαν φορὰ γιὰ τὴν καθαρότητα τῆς σκέψεῶς του καὶ τὴν ἠθική του… 
Ἀλλά…
Ἀλλὰ ἐπικαλεῖται τὸ ὄνομα τῆς δημοκρατίας, μὴ συνειδητοποιῶντας πὼς ἀκριβῶς αὐτὸ ποὺ ἔχουμε εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς τάχα μου δημοκρατίας, ἐντὸς τῆς ὁποίας διαβιοῦμε ἐδῶ καὶ κάποες, ἀρκετὲς πλέον, δεκαετίες. 
Ναί, τὸ 4% μᾶς κυβερνᾶ. Ναί, τὸ 3% καθορίζει τοὺς νόμους μας. Ναί, τὸ 0,0000001% ἀποφασίζει γιὰ τὰ ὅσα θὰ συμβοῦν στὸν πλανήτη. Ἀλλά μέ ποιό ὅπλο; Μέ ποιόν μοχλό; Μέ ποιόν τρόπο μᾶς ἔχουν πείσῃ ἤ μᾶς ἔχουν «πείσῃ» ἤ σκέτο μᾶς ἔχουν ἐπιβάλῃ τίς ὀρέξεις τους; Μήπως μέ τήν δημοκρατία;
Πάντα ἔτσι ἦταν. Ἁπλῶς κάποτε κρατοῦσαν κάποιοι τὰ προσχήματα. 
Ἀκόμη καὶ οἱ Κωλέττης-Μαυροκορδάτος, πρὸ κειμένου νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὸν Καποδίστρια, τὴν δημοκρατία ἐπικαλοῦντο. Ὅταν τὸν ξεφορτώθηκαν τὸ βούλωσαν. Ὅταν ὅμως ἦλθε ὁ Ὄθων τὸ ξαναθυμήθηκαν.
Κι ἐμεῖς; Ποιά δημοκρατία ἀποκτήσαμε ἀπό τότε;
Δυστυχῶς, ἡ λέξις δημοκρατία, ποὺ τόσο συχνὰ ὅλοι μας παπαγαλίζουμε, σὰν καραμελίτσα, ἐδῶ καὶ δεκαετίες, εἶναι ἡ ἀπόδειξις αὐτοῦ ποὺ ἔπρεπε νὰ μὴν εἴμαστε.

Ἀπαγορεύονται τὰ σκυλιὰ στὶς παραλίες!

by Φιλονόη Πόντου

Πῆγα κι ἐγὼ σὲ μίαν παραλία νὰ ξαπλωθῶ, ὅπως ὅλοι οἱ Ἕλληνες. 

Στὴν γνωστή μου παραλία… Σὲ αὐτὴν ποὺ πηγαίνω ἀπὸ τότε ποὺ θυμᾶμαι τὸν ἑαυτόν μου.
Λίγοι, ἀλλὰ οἱ περισσότεροι γνωστοί. Τόσο ποὺ τώρα πιὰ εἴμαστε σὰν …οἰκογένεια.

Στὸ βάθος, ἕνα ζευγαράκι μὲ ἕναν σκύλο. Τὸν σκύλο τὸν εἶχαν δεμένο, τὸν εἶχαν δίπλα τους, τὸν εἶχαν πεντακάθαρο. 
Τὸ σκυλὶ οὔτε ἐνοχλοῦσε οὔτε ἔδιδε δικαιώματα. 
Ἔλα ὅμως ποὺ ὁ …Μῆτσος δὲν χρειαζόταν δικαιώματα… Εἶχε τὸν νόμο μὲ τὸ μέρος του. Κι ὁ νόμος ἀπαγορεύει νὰ ἐμφανίζονται τὰ σκυλιὰ στὶς παραλίες.

Ξεκινᾶ ὁ καυγὰς ὅταν ὁ σκύλος πάτησε τὰ πόδια του στὸ νερό. Ἄκουσα τὴν φασαρία ἀλλὰ δὲν ἤξερα μὲ ποίου τὸ μέρος νὰ πάω. Μὲ τὸ μέρος τοῦ νόμου, καὶ τὸν …Μῆτσο, ἤ μέ τό μέρος τῆς ἠθικῆς καί τόν νεαρό; 
Γιὰ ἐμέναν, ὄχι γιὰ αὐτούς…

Εἶπε ὁ …Μῆτσος τὰ δικά του… Εἶπε κι ὁ νεαρὸς τὰ δικά του… Τῆς ἀνισοῤῥοπίας ἔγινε. 
Κι ἐπάνω στὸν καυγά, ἕνας ἄλλος, ἄσχετος, περαστικός, φωνάζει στὸν …Μῆτσο: «Ῥέ, ἐὰν ἐσὺ μπῇς στὴν θάλασσα θὰ κατουρήσῃς. Ἐὰν μπῇ τὸ σκυλὶ δὲν θὰ κατουρήσῃ…»
Τί νά σᾶς περιγράφω τώρα; Τόν κατουρημένο ἀπό τά νεῦρα του  …Μήτσο,  πού βρέθηκε μόνος του δίχως λιμενικό, ἀστυνομία, στρατό; Ἀφῆστε τά…  Ἤ τόν νεαρό πού ἦταν ἕτοιμος νά πιαστῇ στά χέρια μέ τόν …Μῆτσο; Τοῦ …Μήτσου ἔγινε στὴν παραλία… 
Κι ἐγὼ ἔμεινα μὲ τὸ δίλημμα… Ὁ νόμος ἤ ἡ ἠθική; Τί ἀπό τά δύο; Εἶναι νόμιμο ἀλλά εἶναι ἠθικό;  
Τελικῶς ὁ …Μῆτσος φεύγει καὶ τελειώνει τὸ πρῶτο ἐπεισόδιον.

Τὴν ἐπομένη πάλι οἱ ἴδιοι, στὴν ἴδια παραλία, πλὴν τοῦ νεαροῦ. 

Υποκριτές

«Όταν σήμερα μιλάμε για υποκρισία, η αναφορά μας γίνεται σε κάτι τόσο αυτονόητο, όσο και ο αέρας που αναπνέουμε. Το συνήθισε το αίμα μας το καυσαέριο.
Όλες οι σκέψεις μας, όλες οι λέξεις και οι πράξεις μας είναι κίβδηλες ως το τελευταίο τους κύτταρο.
Γεννιόμαστε μέσα στην υποκρισία, μεγαλώνουμε μαζί της, την σπουδάζουμε με ζήλο, την διδάσκουμε με φανατισμό. Και όταν πεθαίνουμε, την αφήνουμε τρίτη 

Διαθήκη στα παιδιά μας.
Η υποκρισία μας σκεπάζει, όπως τα περιζώματα τα κρυφά μας μέρη. Μας προστατεύει, όπως η νύχτα τις νυχτερίδες. Μας δυναστεύει και μας βολεύει, όπως οι πάγοι τις πολικές αρκούδες.
Αν ξεφύγουμε λόγο από την προστασία της, κινδυνεύουμε να βρεθούμε είτε κατεργαραίοι του νόμου, είτε αφορεσμένοι από τις εκκλησίες, είτε πελάτες των ψυχιατρείων. Ριντίκολα, σαν το Θεόφιλο στην Πορταριά. Ή αυτόχειρες, σαν το Συκουτρή στον Ακροκόρινθο.
...
Αν μας γεννιέται η απορία ότι την υποκρισία, πανταχού παρούσα τριγύρω μας, δεν την βλέπουμε πουθενά, είναι, γιατί μας λείπει παντελώς το αντικείμενο της παραβολής και το μέτρο της σύγκρισης.
Όταν δεν υπάρχει γύρω μας τίποτα το αληθινό, πώς να υποψιαστούμε ότι όλα είναι ψεύτικα; Εκείνος που δεν βγήκε ποτέ του από το γηροκομείο, είναι φυσικό να μη φαντάζεται ότι στους δρόμους κυκλοφορούν ωραίοι έφηβοι και τρυφερά κορίτσια.»
Δημήτρης Λιαντίνης - "Homo Educandus".

ΠΗΓΉ

Ο νόμος της διττότητας του χρόνου

Jean-Pierre Garnier-Malet: Στο σταυροδρόμι φυσικής, αστροφυσικής και μεταφυσικής ένας φυσικός ανακαλύπτει
έναν νόμο που φαίνεται να κυβερνά την ύπαρξή μας. Μένει να μάθουμε να τον χρησιμοποιούμε

(Άρθρο στο ΤΡΙΤΟ ΜΑΤΙ, Νο. 184, Νοέμβριος 2010 - επαναδημοσίευση άρθρου του γαλλικού NEXUS, Οκτ. 2009, μετάφραση Brigitte Cooreman)

Nexus: Jean-Pierre Garnier-Malet, σας ευχαριστούμε που θα μας εξηγήσετε τον νόμο της διττότητας του χρόνου…

Jean-Pierre Garnier-Malet: Έχουμε την εντύπωση ότι αντιλαμβανόμαστε τον χρόνο διαρκώς. Όμως, στην πραγματικότητα, τον αντιλαμβανόμαστε μόνο κατά διαστήματα, όπως μας το αποδεικνύει άλλωστε η ιατρική απεικόνιση: ο εγκέφαλός μας εντυπωσιάζεται μόνο από ασυνεχείς εικόνες. Ανάμεσα σε δύο αντιληπτές στιγμές υπάρχει πάντα μια μη αντιληπτή στιγμή. Είναι όπως σε μια ταινία. Βλέπουμε μόνο 24 εικόνες ανά δευτερόλεπτο. Η 25η δε γίνεται αντιληπτή, δεν ξεπερνά το κατώφλι της συνείδησης. Εντούτοις, ορισμένοι διαφημιστές χρησιμοποίησαν αυτού του είδους τις εικόνες για να επηρεάσουν με επιτυχία την συμπεριφορά μας, δείχνοντας έτσι ότι αυτό που «δεν ξεπερνά το κατώφλι της συνείδησής» μας είναι προσιτό στην μνήμη μας.

Βλέπουμε όλοι τα ίδια «κομμάτια» χρόνου;

Όχι αναγκαστικά, είναι δυνατόν κάποιος άλλος να αντιληφθεί έναν χρόνο ο οποίος δεν υπάρχει για μας και αντιστρόφως. Μπορείτε να σχηματίσετε μια άποψη με το ηλεκτρικό φως. Σβήνει και ανάβει πενήντα φορές ανά δευτερόλεπτο, όμως εσείς βλέπετε ένα φως συνεχόμενο, όταν αυτό σβήνει, δεν το γνωρίζετε. Τώρα φανταστείτε κάποιον ο οποίος μπορεί να βλέπει το φως στις φάσεις όπου αυτό είναι σβηστό: θα έβλεπε τα πάντα στο σκοτάδι ενώ εσείς, βλέπετε τα πάντα στο φως. Δεν θα βλέπατε λοιπόν αυτό που βλέπει αυτός, εφόσον δεν βλέπετε το ίδιο πράγμα συγχρόνως.
Εντούτοις βλέπετε ακριβώς την ίδια πραγματικότητα. Μπορούμε λοιπόν να φανταστούμε ότι υπάρχουν δύο πραγματικότητες, η μια η οποία βλέπει στο φως και η άλλη στο σκότος.

Η σκλαβιά των άχρηστων γνώσεων

 "Όταν είδα και πέρασαν όλα τα παιδιά των σχολείων, χιλιάδες Ελληνόπουλα μ' άρεσαν, αλλά θυμήθηκα πως όλα αυτά τα παιδιά τα φορτώνουν με γνώσεις άχρηστες και δεν τ' αφήνουν να φυτρώσουν όπως θέλουν, ζωντανά και ελεύθερα....

 Την ελευθερία τους, τη ζωή τους, την καταπλακώνουν με ανωφέλευτα πράματα, 
τους ζαρώνουν το νού και τους γεμίζουν την ψυχή με μιαν αρρωστιάρικη ανησυχία και μ' αυτή την ανησυχίαν έπειτα βγαίνουν και αντικρίζουν τον κόσμο και οι περισσότεροι σκύβουν και γίνονται σκλάβοι εκείνου που θα τους βοηθήσει, που θα τους υποστηρίξει. 
Παντού γυρεύουν υποστήριξη, 
στηρίγματα, 
γιατί μέσα τους δεν τα βρίσκουν, 
δεν ξέρουν να τα βρουν, 
δεν τους έμαθαν να τα βρίσκουν, ή, καλύτερα, τους ξέμαθαν να τα βρίσκουν. 
Γιατί πολλά από τα παιδιά αυτά έχουν ζωή και πρωτοβουλία κι αυτοβουλία μέσα τους,  
αλλά το σχολείο και οι δάσκαλοι τους τα χάλασαν αυτά τα μοναδικά προτερήματα και τους έκαμαν ετερόφωτα και ετερόκινητα όντα. 
Τι κρίμα!"

Ίων Δραγούμης (Ο Ελληνισμός μου και οι Έλληνες)

ΠΗΓΗ