Η ΤΕΛΙΚΗ κατάρριψη των δραγώνειων μύθων περί ελληνικής γλώσσας!!!!

 "Η αληθινή πατρίδα ενός λαού είναι η γλώσσα του. Αν αυτή χαθεί, χάνεται και ο λαός μαζί της". Νίκος Καζαντζάκης 

Δεν ξέρω αν ο Χένρυ Κίσσιντζερ είπε ποτέ αυτά που του αποδίδονται περί αποδόμησης των πολιτιστικών χαρακτηριστικών των Ελλήνων. Αυτό που μας ενδιαφέρει δεν είναι τι είπε αλλά τι συμβαίνει στην πραγματικότητα και η πραγματικότητα δείχνει ότι το "δόγμα Κίσσιντζερ" εφαρμόζεται, άσχετα αν τα λόγια ειπώθηκαν ή όχι.

Η Τυχαιότητα είναι μια απλή Σύμπτωση;

Ο “πανέξυπνος”  Αϊνστάιν είπε πως «ο Θεός δεν παίζει ζάρια»

Για να του απαντήσει ο Νιλς Μπορ “ανόητε σταμάτα να λες στον Θεό τι να κάνει”

Ο ηθοποιός Charles Francis Coghlan γεννήθηκε στο Παρίσι το 1841. Ακολούθησε μια λαμπρή καριέρα στο θέατρο και διακρίθηκε ειδικά για τους σαιξπηρικούς του ρόλους. Πέθανε το 1899 στο Galveston του Τέξας κατά τη διάρκεια μιας θεατρικής περιοδείας. Την επόμενη ημέρα οι ειδήσεις έκαναν λόγο για την μεταφορά της σωρού του στο νησί Prince Edward του Καναδά, όπου διατηρούσε την εξοχική του κατοικία, προκειμένου να θαφτεί εκεί. Η επιθυμία του ήταν να αποτεφρωθεί.

Η γυναίκα του, η οποία θα αναλάμβανε τις σχετικές διαδικασίες για την μεταφορά της σωρού του στη Νέα Υόρκη –καθότι μόνο εκεί διέθεταν τα σχετικά μέσα για την αποτέφρωση– αναγκάστηκε να ταξιδέψει στο Μόντρεαλ, για να βρεθεί στο πλευρό της άρρωστης κόρης της, αφήνοντας προσωρινά τη σωρό του άντρα της σε ένα πρόχειρο μεταλλικό φέρετρο σε κάποιο νεκροταφείο του Galveston. Εκεί και παρέμεινε η σωρός για εννιά μήνες, ώσπου χτυπήθηκε η πόλη από τον φοβερό τυφώνα του 1900 που σκότωσε χιλιάδες ανθρώπους. Πολλά από τα φέρετρα και όχι μόνο, παρασύρθηκαν στη θάλασσα. Η σωρός του Coghlan αγνοούνταν για επτά περίπου χρόνια. Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, την ανακάλυψαν το 1907 κάτι ψαράδες, σε σημείο κοντά στο νησί Prince Edward. Είχε

Η πιο ωραία παγκόσμια Ελληνική λέξη.

Απόσπασμα από ηχογραφημένο μάθημα του Λιαντίνη προς τους μετεκπαιδευόμενους δασκάλους του Μαράσλειου Διδασκαλείου.

http://www.liantinis.org/content.php?id=211

Περιμένοντας τους .... βαρβάρους, ολύμπιους, Ε, ΕΛ, ΕΛΟΧΙΜ

Με όλα αυτά που ακούμε και διαβάζουμε καταλήγω στο εξής : "Ας προσέξουμε τι σκεφτόμαστε ...  για να συμβεί".  

Και μην ξεχνάτε "συν Αθηνά και χείρα κίνει"

Περιμένοντας τους Βαρβάρους

-Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;
Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα.-Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μιά τέτοια απραξία;
Τι κάθοντ' οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;
-Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί;
Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν.
-Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωί σηκώθη,
και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη
στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορώνα;
-Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Κι ο αυτοκράτωρ περιμένει να δεχθεί
τον αρχηγό τους. Μάλιστα ετοίμασε
για να τον δώσει μια περγαμηνή. Εκεί
τον έγραψε τίτλους πολλούς κι ονόματα.
-Γιατί οι δυό μας ύπατοι κ' οι πραίτορες εβγήκαν
σήμερα με τες κόκκινες, τες κεντημένες τόγες·
γιατί βραχιόλια φόρεσαν με τόσους αμεθύστους,
και δαχτυλίδια με λαμπρά γυαλιστερά σμαράγδια·
γιατί να πιάσουν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια
μ' ασήμια και μαλάματα έκτακτα σκαλισμένα;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
και τέτοια πράγματα θαμπόνουν τους βαρβάρους.
-Γιατί κ' οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα
να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
κι αυτοί βαριούντ' ευφράδειες και δημηγορίες.
-Γιατί ν' αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία
κ' η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που έγιναν).
Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ' οι πλατέες,
κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;
Γιατί ενύχτωσε κ' οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ' τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.
Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μιά κάποια λύσις.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης 

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ
http://www.liantinis.org/content.php?id=85

Μία ἡμέρα ἀπό τή ζωή ἑνός ἀρχαίου Ἀθηναίου καί μίας Ἀθηναίας.

Bρήκα αυτό το άρθρο σε κάποια διαδικτυακή μου βόλτα..
Προσωπικά το βρήκα συναρπαστικό!! Μου αρέσουν πολύ κάθε είδους θέματα που έχουν σχέση με τους αρχαίους ημών κι αυτό το άρθρο,που περιγράφει με πολύ απλό τρόπο τις μικρές καθημερινές συνήθειές τους,τα ήθη,τα έθιμα,τον τρόπο που αντιμετώπιζαν την ζωή,τον τρόπο που έβλεπαν τον κόσμο και τους γύρω τους,μπορεί να γίνει κάτι παραπάνω από απλή  αποκόμιση γνώσεων ιστορίας.


Ναι είναι μεγάλο,αλλά είμαι σίγουρη πως ο χρόνος που θα αφιερώσετε

Ὁ Πολύφημος δέν ἦταν μονόφθαλμος!!!

Επειδή αυτά που ξέραμε .... πρέπει να τα ξεχάσουμε (αμφισβητήσουμε) διαβάστε το παρακάτω και .... αναρρωτηθήτε!!!!

αδαής

Ἔχω μάθει ὅταν ἰσχυρίζομαι κάτι νὰ μπορῶ νὰ τὸ ἀποδείξω καὶ νὰ τὸ τεκμηριώσω. 
Σήμερα λοιπὸν ἀπεφάσισα νὰ σας παρουσιάσω τὰ ἀποσπάσματα ἀπὸ τὴν Ὀδύσσεια τοῦ Ὁμήρου, ποὺ οὐσιαστικῶς καταρρίπτουν τὸν μῦθο περὶ μονοφθαλμίας τοῦ Κύκλωπος Πολυφήμου.

Κατ’ ἀρχὰς ὁ Κύκλωψ εἶναι αὐτὸς ποὺ διαθέτει κύκλο+ὀπὴ ἢ ποὺ κυκλικῶς ὀρᾶ (ἐποπτεύει). Δῆλα δή, αὐτὸς ποὺ ἢ διαθέτει ὀφθαλμοὺς κυκλικούς, (πόσοι ἄρα γέ ἀπό ἐμᾶς διαθέτουν κυκλικούς ὀφθαλμούς;) στρογγυλούς ἢ αὐτὸς ποὺ μπορῇ καὶ κυκλικῶς βλέπει. Δῆλα δή, σὲ καμμίαν περίπτωσιν τὸ ὄνομά του δὲν δηλώνει μονοφθαλμία!

Ἀπό ποῦ μᾶς προέκυψε αὐτή ἡ ἐκδοχή;
Χάνεται κάπου στὰ βάθη τῶν …συμφορῶν καὶ τῶν καταστροφῶν τῆς Ἑλληνικῆς γραμματείας. Κάποιος, κάπου, κάποτε τὸ ἔγραψε κι ἀπὸ τότε, ἀντὶ νὰ ἀνατρέχουμε στὸν Ὅμηρο, παπαγαλίζουμε αὐτὴν τὴν βλακεία.

Κι ἐρωτῶ, ὁ Ὅμηρος τί λέει; Γιατί νά παρουσιάζουμε ἕνα κάρο ἑρμηνεῖες, ὑποθέσεις, ἐκτιμήσεις καί νά μήν ἀνατρέχουμε στόν ἴδιον τόν Ὅμηρο;

Ὁ παπποῦς Ὅμηρος εἶχε μίαν πολὺ σοβαρὴ «παραξενιά»!  Ἢταν ἀπίστευτα σχολαστικὸς καὶ λεπτομερὴς στὶς περιγραφές του! Τόσο ποὺ μᾶς «ἀναγκάζει» νὰ ζήσουμε κάθε του περιγραφή, σὰν νὰ ἤμασταν παρόντες. 

Η θέληση ... και η αυτογνωσία

Όσοι ακολουθούν τον δρόμο της πνευματικής εξέλιξης αντιμετωπίζουν συχνά ένα πρόβλημα. Έχουν την αίσθηση ότι δεν μπορούν να επιβληθούν στον εαυτό τους και έτσι δεν έχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα με την ταχύτητα που επιθυμούν. Τίθεται λοιπόν το ζήτημα της αυτοεπιβολής. Γιατί δίνουμε μάχες με τον εαυτό μας, βασανιζόμαστε από εσωτερικές συγκρούσεις, οι αποφάσεις μας είναι ασθενικές και τα αποτελέσματα πενιχρά; Οι περισσότεροι από εμάς θα λέγαμε ότι δεν διαθέτουμε αρκετά ισχυρή θέληση και ότι πρέπει να την ασκήσουμε για να δυναμώσει. Είναι όμως αυτή η αποκλειστικά σωστή τοποθέτηση; Ίσως πριν αποφασίσουμε να γυμνάσουμε την θέλησή μας καλό θα ήταν να προσεγγίσουμε το θέμα αυτό από μια άλλη οπτική γωνία, η οποία σχετίζεται περισσότερο με την αυτογνωσία και δευτερευόντως με την θέληση.

Ας δούμε ένα παράδειγμα.